Απομένουν λίγες μέρες μέχρι τις κρίσιμες
εκλογές της Κυριακής 25/1 και στο κείμενο παρακάτω θα προσπαθήσω να επισημάνω
μερικά από τα σημαντικότερα κατά την γνώμη μου κακώς κείμενα, τα οποία με
ενοχλούν ιδιαιτέρως.
'Ομως πριν προχωρήσουμε, είναι βασικό να κατανοήσουμε το πρόβλημα. Ξεκινώντας με λίγη στατιστική και την σχέση της κανονικής κατανομής με την σημερινή μορφή δημοκρατίας.
'Ομως πριν προχωρήσουμε, είναι βασικό να κατανοήσουμε το πρόβλημα. Ξεκινώντας με λίγη στατιστική και την σχέση της κανονικής κατανομής με την σημερινή μορφή δημοκρατίας.
Η δημοκρατία
- εκφράζει την πλειοψηφία και αυτό γίνεται μέσω της ψήφου των πολιτών
- οι πολίτες οφείλουν να είναι ενεργοί
- η ψήφος αποτελεί μια τυχαία μεταβλητή, όσον αφορά την εκλογική διαδικασία
- νικητής της ψηφοφορίας θα είναι αυτός που θα βρίσκεται στο μέσο της κατανομής των ψήφων
Η κανονική κατανομή αποτελεί σύμφωνα με το κεντρικό οριακό θεώρημα (το άθροισμα ενός ικανοποιητικά μεγάλου αριθμού ανεξάρτητων και ισόνομων τυχαίων μεταβλητών προσεγγίζεται από την κανονική κατανομή) τη βάση της στατιστικής συμπερασματολογίας ή επαγωγικής στατιστικής.
Τα κόμματα
για να έρθουν πρώτα στην διαδικασία αυτή στοχεύουν στο μέσο της κατανομής, οπου και βρίσκεται η λεγόμενη “κοινή γνώμη”.Aλλά για να μετακινήσουν αυτήν την “κοινή γνώμη” – καλύτερα λοιπόν
“μέση γνώμη” που οδηγεί και στην μέση ψήφο- προς το μέρος τους θα πρέπει:
- είτε να πείσουν
- είτε να χειραγωγήσουν
για να έρθουν πρώτα στην διαδικασία αυτή στοχεύουν στο μέσο της κατανομής, οπου και βρίσκεται η λεγόμενη “κοινή γνώμη”.Aλλά για να μετακινήσουν αυτήν την “κοινή γνώμη” – καλύτερα λοιπόν
“μέση γνώμη” που οδηγεί και στην μέση ψήφο- προς το μέρος τους θα πρέπει:
- είτε να πείσουν
- είτε να χειραγωγήσουν
Μέχρι τώρα έχουμε δει κόμματα και να
πείθουν (ίσως βέβαια πολύ παλαιότερα) αλλά και να χειραγωγούν. Το δεύτερο το
έκαναν με διάφορες μορφές, συνήθως στην χώρα μας με την μέθοδο των υπερ-παροχών
και με κάμποση προπαγάνδα ή κατ’ ευφημισμό το μάρκετιγκ.
Βρισκόμαστε όμως στο 2015 και λογικά αv θέλουμε να πιστεύουμε οτι είμαστε ευφυή άτομα (άρα και ενεργοί πολίτες), η
προπαγάνδα δεν θα έπρεπε να μας χειραγωγεί. Λεφτά δεν υπάρχουν για πολλές
παροχές πλέον οπότε οι επιλογές των κομμάτων είναι λίγες στην καθοδήγηση της
ψήφου.
Παρατηρούνται
λοιπόν τα εξής:
- Διγλωσσία / πολυφωνία ώστε ο ψηφοφόρος και να μπερδεύεται και να μην μπορεί να παρακολουθήσει επ’ ακριβώς τα προγράμματα και τις βλέψεις των υποψηφίων.
- Η τεχνική του διλήμματος. Ευρώ ή δραχμή, Ευρώπη ή Βαλκάνια κτλ, ενώ οι επιλογές δεν ειναι μόνο αυτές, είναι αυτές που δείχνουν, αυτές που βολεύουν.
- Η αναφορές προς τους ψηφοφόρους σαν να ήταν μικρά παιδιά, σε ύφος και λεξιλόγιο. Βοηθαέι να περάσουν μηνύματα πιο εύκολα.
- Το ίδιο για τις διαφημίσεις που περιλαμβάνουν μικρά παιδιά. Το μαρκετιγνκ λέει οτι έστω και υποσυνείδητα ο ακροατής ταυτίζεται με το παιδί εκείνη την στιγμή.
- Της συνεννοχής – μαζί τα φάγαμε κτλ
- Του τρόμου – είτε αυτός προορίζεται προς την ΕΕ (Στάση πληρωμών) είτε προς το εσωτερικό (θα πεθάνουμε της πείνας).
- Της διχόνοιας, δημόσιοι υπάλληλοι vs ιδιωτικών. Αριστεροί vs Δεξιών κτλ.
Βέβαια σήμερα ειδικά με την χρήση της τεχνολογίας, την καταγραφή και την ευκολότερη πρόσβαση των πολιτών σε αρχειοθετημένα γενονότα πολλά από τα προαναφερθέντα, όπως η διγλωσσία και η ασυνέπεια μπορούν και αποδεικνύονται.
Αδυνατώ λοιπόν να καταλάβω πώς άτομα με την
ικανότητα να αντιλαμβάνονται τα παραπάνω θα ανεχτούν να τους λένε μέσα στην
μούρη τους οτι τους περνάνε για ηλίθιους και θα δωρίσουν την ψήφο τους σε
αυτούς.
Για να μην γίνω και εγώ πολιτικός που λέω διάφορα χωρίς προτάσεις,
προτείνω:
Για τους νέους, στο μυαλό
και στην ψυχή: Καλός ο κίνδυνος, κάθετί νέο (σχεδόν)...
υπολογισμένο, ελεγμένο, όχι στην τύχη και έτοιμος να πληρώσεις το τίμημα της
επιλογής γιατι μαζί με τον κίνδυνο είναι και η ευθύνη.
Για τους γηραιότερους από
18-98 ετών: Μέσα ακόμα
και στις παλαιοκομματικές επιλογές υπάρχουν νέοι ανθρωποι, ας έχουν την ψήφο
για πρώτη φορά αντί να την πάρουν οι κομματικοί ευνουχισμένοι δεινόσαυροι.
Κλείνοντας, να αναφερθώ επιγραμματικά
- Χρέος: βιώσιμο ή όχι. Ειναι σε λάθος βάση το ερώτημα (που μας θέτουν!), το ζήτημα ειναι αν η οικονομία μας είναι βιώσιμη (ώστε να εξυπερετεί και το χρέος). Δεν ήταν και ακόμα να γίνει ενώ μπορεί.
- Τεχνοκράτες: Χρήσιμοι αλλά ως εκεί. Δυστυχώς βγαίνουν μόνο με μικρά ή καθόλου κότσια. Συχνά συγχέονται με τους ορθολογιστές.
- Η κρίση είναι οικονομική. Οχι στην Ελλάδα ειναι πρωτίστως κοινωνικοηθική, δεν υπάρχουν αξίες και οι θεσμοί δεν λειτουργούν ωστε να έχουμε μια ευρρυθμη κοινωνία και οικονομία κατ’ επέκταση.
- Αλλαγή. Δεν έρχεται με παλαιά υλικά. Κάτι έχει πει κι ο Μακιαβέλι γι’ αυτό.
- Προσαρμογή. «Ευφυΐα είναι η ικανότητα προσαρμογής στην αλλαγή” S. Hawking. Ο κόσμος αλλάζει δεν βλέπω και πολύ προσαρμογή και εννοώ αντίληψης της ζωής όχι προσαρμογή στην πενία.
- Ιδεολογία: Ο Φρόυντ την όρισε ως “επιθυμητική ψευδαίσθηση.
- Φόβος. Τι είδους δημοκρατία μπορεί να υπάρχει μέσα στον φόβο; Ομως γιατί να φοβάται κάποιος άραγε;
- Χρέος: βιώσιμο ή όχι. Ειναι σε λάθος βάση το ερώτημα (που μας θέτουν!), το ζήτημα ειναι αν η οικονομία μας είναι βιώσιμη (ώστε να εξυπερετεί και το χρέος). Δεν ήταν και ακόμα να γίνει ενώ μπορεί.
- Τεχνοκράτες: Χρήσιμοι αλλά ως εκεί. Δυστυχώς βγαίνουν μόνο με μικρά ή καθόλου κότσια. Συχνά συγχέονται με τους ορθολογιστές.
- Η κρίση είναι οικονομική. Οχι στην Ελλάδα ειναι πρωτίστως κοινωνικοηθική, δεν υπάρχουν αξίες και οι θεσμοί δεν λειτουργούν ωστε να έχουμε μια ευρρυθμη κοινωνία και οικονομία κατ’ επέκταση.
- Αλλαγή. Δεν έρχεται με παλαιά υλικά. Κάτι έχει πει κι ο Μακιαβέλι γι’ αυτό.
- Προσαρμογή. «Ευφυΐα είναι η ικανότητα προσαρμογής στην αλλαγή” S. Hawking. Ο κόσμος αλλάζει δεν βλέπω και πολύ προσαρμογή και εννοώ αντίληψης της ζωής όχι προσαρμογή στην πενία.
- Ιδεολογία: Ο Φρόυντ την όρισε ως “επιθυμητική ψευδαίσθηση.
- Φόβος. Τι είδους δημοκρατία μπορεί να υπάρχει μέσα στον φόβο; Ομως γιατί να φοβάται κάποιος άραγε;
