Την περασμένη Παρασκευή η Ελληνική Κυβέρνηση αιτήθηκε την επέκταση του υπάρχοντος προγράμματος και αύριο θα παρουσιάσει μερικά μέτρα και μεταρρυθμίσεις που ίσως γίνουν δεκτά από τους εταίρους.
Μια διαπραγμάση σε τέτοιο επίπεδο δεν μπορεί να είναι ζήτημα ημερών ή εβδομάδων. Τα δεδομένα αλλάζουν συνεχώς και ανάλογα πρέπει να προσαρμόζονται και τα όποια προγράμματα. Ουσιαστικά βλέπουμε πρωτη φορά Ελληνική κυβέρνηση να πάει με προτάσεις (υπό διαπραγμάτευση) και όχι απλά να πάρει τις έξω και να τις παρουσιάσει στους έσω.
Μπορεί να πουλάνε στα ΜΜΕ μόνο οι επιτυχίες ή οι αποτυχίες στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως ακόμα δεν μπορεί κανένας να ξέρει για τι πρόκειται αυτήν την φορά. Νομίζω οτι στο θολό τοπίο φαίνεται οτι ουσιαστικά υπήρξε μια συμφωνία αναδιάρθρωσης και τροποποίησης του τωρινού πλαισίου, κατόπιν της αποτυχίας την προηγούμενης κυβέρνησης να ολοκληρώσει επιτυχώς το συμφωνηθέν πρόγραμμα.
Έτσι μας δίνεται άλλη μια ευκαιρία να τροποποίσουμε το υπάρχον, ίσως με έναν πιο δίκαιο και αποτελεσμάτικό τρόπο. Με μεταρρυθμίσεις στα κακώς κείμενα του ελληνικού κοινωνικοοικονομικού περιβάλλοντος και προτάσεις απο ολα τα κομματα, μπορεί η Ελλάδα να γίνει πιο δίκαια, πιο σύγχρονη και πιο Ευρωπαϊκή μέσω μια αριστερής κυβέρνησης με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για την εφαρμογή των μέτρων. Ελάχιστα θα έπρεπε να ενδιαφέρει αν τα μέτρα υπήρχαν στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, χαρακτηρισθούν αριστερά ή φιλελεύθερα εφόσον ωφελούν το σύνολο.
Θεωρώ δε πολύ σημαντικό οτι για πρώτη φορά έστω και διστακτικά διαφάνηκε και μια διαλλακτικότητα στο ποσοστό του πρωτογενούς πλεονάσματος (έστω για το 2015), το οποία και κατά μεγάλο μέρος του έχει επιτευχθεί με υπερφορολόγηση και εσωτερική χρεοκοπία.
Την στιγμή αυτήν λοιπόν απαιτείται εθνική ενότητα, ομοψυχία και δημιουργικότητα. Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να κατανοήσω την συμπεριφορά όσων είτε παρουσιάζουν τα όσα γίνονται ως αποτυχία και θέλουν να πετάξουν την ευκαιρία αυτή, είναι να θυμηθώ την φράση περί της ανίκητης βλακείας. Εκτός βέβαια αν όλοι τούτοι ήταν τόσο ευχαριστημένοι με τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Μια διαπραγμάση σε τέτοιο επίπεδο δεν μπορεί να είναι ζήτημα ημερών ή εβδομάδων. Τα δεδομένα αλλάζουν συνεχώς και ανάλογα πρέπει να προσαρμόζονται και τα όποια προγράμματα. Ουσιαστικά βλέπουμε πρωτη φορά Ελληνική κυβέρνηση να πάει με προτάσεις (υπό διαπραγμάτευση) και όχι απλά να πάρει τις έξω και να τις παρουσιάσει στους έσω.
Μπορεί να πουλάνε στα ΜΜΕ μόνο οι επιτυχίες ή οι αποτυχίες στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως ακόμα δεν μπορεί κανένας να ξέρει για τι πρόκειται αυτήν την φορά. Νομίζω οτι στο θολό τοπίο φαίνεται οτι ουσιαστικά υπήρξε μια συμφωνία αναδιάρθρωσης και τροποποίησης του τωρινού πλαισίου, κατόπιν της αποτυχίας την προηγούμενης κυβέρνησης να ολοκληρώσει επιτυχώς το συμφωνηθέν πρόγραμμα.
Έτσι μας δίνεται άλλη μια ευκαιρία να τροποποίσουμε το υπάρχον, ίσως με έναν πιο δίκαιο και αποτελεσμάτικό τρόπο. Με μεταρρυθμίσεις στα κακώς κείμενα του ελληνικού κοινωνικοοικονομικού περιβάλλοντος και προτάσεις απο ολα τα κομματα, μπορεί η Ελλάδα να γίνει πιο δίκαια, πιο σύγχρονη και πιο Ευρωπαϊκή μέσω μια αριστερής κυβέρνησης με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για την εφαρμογή των μέτρων. Ελάχιστα θα έπρεπε να ενδιαφέρει αν τα μέτρα υπήρχαν στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, χαρακτηρισθούν αριστερά ή φιλελεύθερα εφόσον ωφελούν το σύνολο.
Θεωρώ δε πολύ σημαντικό οτι για πρώτη φορά έστω και διστακτικά διαφάνηκε και μια διαλλακτικότητα στο ποσοστό του πρωτογενούς πλεονάσματος (έστω για το 2015), το οποία και κατά μεγάλο μέρος του έχει επιτευχθεί με υπερφορολόγηση και εσωτερική χρεοκοπία.
Την στιγμή αυτήν λοιπόν απαιτείται εθνική ενότητα, ομοψυχία και δημιουργικότητα. Ο μόνος τρόπος λοιπόν για να κατανοήσω την συμπεριφορά όσων είτε παρουσιάζουν τα όσα γίνονται ως αποτυχία και θέλουν να πετάξουν την ευκαιρία αυτή, είναι να θυμηθώ την φράση περί της ανίκητης βλακείας. Εκτός βέβαια αν όλοι τούτοι ήταν τόσο ευχαριστημένοι με τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου